บทที่ 11 ทาสเด็ก 11
นินิวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็กลางดึกแล้วเพราะว่าท้องร้อง ใช่แล้ว...เธอหิวข้าวมาก ตอนเย็นบรรยายกาศมันพาไปเลยบอกรักกันผ่านร่างกายจนหมดแรงและหลับไป
นี่ถ้าไม่หิวก็คงไม่ตื่นขึ้นมาหรอก แล้วเฮียเบนซ์ก็หลับเหมือนกัน เธอไม่อยากจะกวนเลยค่อยๆแกะมือเขาที่กอดเธออยู่ออกอย่างแผ่วเบา แล้วลุกจากเตียงแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไรเดินลงไปชั้นล่างเพื่อหาอะไรลงท้องก่อน
“บ้าน่า! มีแค่นมกับน้ำฉันจะอิ่มได้ไงละเนี่ย?” ตู้เย็นมีแค่นม น้ำเปล่า แล้วก็ขนมแค่นั้นเอง พวกของสดไม่มีหรอกเพราะเธอทำกับข้าวไม่ค่อยเป็น เอาตามความจริงคือฝีมือห่วยแตกมาก ขนาดทอดไข่ดาวยังไหม้เลย
“พึ่งจะสี่ทุ่มเองออกไปซื้ออะไรกินคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง” ร้านสะดวกซื้อเปิด 24 ชั่วโมงอยู่แล้ว แค่ไปซื้อข้าวกล่องมากินให้จบๆไม่งั้นนอนไม่หลับแน่ถ้าหิวแบบนี้
นินิวเดินขึ้นไปที่ห้องนอนอีกครั้งหยิบชุดชั้นในมาใส่ให้เรียบร้อย อีกอย่างเสื้อที่ใส่อยู่ก็เป็นของผัวมันยาวเกือบถึงเข่าเลยดูไม่โป๊ เธอหยิบกุญแจรถพร้อมกระเป๋าตังแล้วเดินออกไปให้เงียบที่สุด จนมาถึงชั้นล่างกำลังจะเปิดประตูบ้านแต่ว่าผัวมาเรียกก่อนเลยต้องหยุด
“จะไปไหน?” นี่มันดึกแล้วจะไปเที่ยวงี้เหรอวะ เธอจะปล่อยให้ผัวนอนคนเดียวอีกแล้วเหรอ
“ไปซื้อของ” เธอหันกลับไปตอบชิวๆแต่ว่าเขาขมวดคิ้วหนักขึ้นไปอีก เดี๋ยวนะ! นี่ไม่ได้ไปหาชู้สักหน่อยถึงมาตีหน้าดุแบบนี้ใส่เธอเนี่ย
“แล้วแต่งตัวแบบนี้ไปเหรอ?”
“เอ้า! ก็ไปแค่ปากซอยเอง อีกอย่างขับรถไปด้วย”
“นินิวไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้” คุณเมียแต่งตัวไปซื้อของแต่ว่ามันจำเป็นต้องสั้นขนาดนี้ไหมวะ
“ขี้เกียจขึ้นบันไดอะมันเหนื่อย ถ้าเฮียจะไปด้วยก็ไปใส่เสื้อเร็วๆ” มัวแต่ตีหน้าดุอยู่นั่นแหละ คนหิวข้าวมากอีกนิดเดียวไส้จะขาดแล้วเนี่ย
“เออ รอแป๊บนะ” เขาวิ่งขึ้นบันไดไปหยิบเสื้อยืดมาใส่ลวกๆแล้วแทบจะกระโดดลงบันไดมา แต่ก็ไม่ลืมจะหยิบเสื้อแขนยาวมาอีกตัวให้เมียใส่ด้วย
ตอนตื่นมาเขาแม่งโคตรตกใจเพราะคงนินิวไม่อยู่บนเตียง จนต้องรีบลงมาและปรากฏว่าเธอกำลังจะออกไป เขาโคตรกลัวว่าจะถูกเมียทิ้งเลย! เรื่องวันนี้ก็ไม่รู้ว่าเมียจะเชื่อเขามากแค่ไหน แต่ว่าถ้าพูดหมดก็เหมือนกับประหารชีวิตตัวเองไปด้วยแหละ ใครมันจะกล้าไว้ใจคนเหี้ยอย่างเขาละ! นินิวนั่งในรถแต่ว่าขาเธอมันขาวโบ๊ะจนนึกหวงขึ้นมาเลย
นี่เมียกำลังยั่วรึเปล่าวะ
แล้วก็ตามวิถีของเมียเลย คือมาร้านค้าและส่งตะกร้าให้เขาถือส่วนคุณเมียเดินหยิบของใส่เต็มที่ ทั้งขนมนมเนย ข้าวที่ฟรีซแข็งเอาไว้ ผลไม้อีกนิดๆแล้วก็ยังไม่พอไง คือมาทั้งที่จะเอาให้คุ้มเลยใช่ไหมวะ แล้วใช้งานผัวแบบทาสเลย พอตะกร้าแรกผ่านไปตะกร้าที่สองก็ตามมาติดๆ
ทำใจรับกรรมแล้วเดินตามเมียต่อไป
“เฮียข้างนอกมีก๋วยเตี๋ยวกินก่อนนะ”
“แล้วที่ซื้อละ?” สองตะกร้านะเว้ย
“ก็เอาไว้กินที่บ้านไง ตอนนี้หิวอะเฮียเบนซ์” เธอเกาะแขนเขาแล้วเงยหน้าส่งยิ้มให้กับคนหน้านิ่งแล้วถอนหายใจใส่อีก
“ซื้อของไปตั้งเยอะแล้วนะ เราไปกินที่บ้านไม่ได้เหรอนิว อีกอย่างนี่ก็ดึกแล้ว” ตอนนี้เกือบจะห้าทุ่มแล้วนะ ถ้ากินต่อคงยาวแน่ เขาไม่ชอบกินอะไรดึกๆถ้าไม่หิวมากจริงๆ แล้วดูเมียทำตัวสิ ท้องเมียเหมือนว่างพอจะใส่อาหารตลอด 24 ชั่วโมง
“ก็บอกแล้วไงว่าเก็บไว้กินที่บ้านปะไปกันเถอะ”
“นิว!” ไม่เชื่อกันเลยเหรอวะ
“น่านะ...ถ้าเฮียเบนซ์ไม่หิวก็นั่งเป็นเพื่อนก็ได้”
เขาเดินออกจากร้านค้าทันที แล้วยกของทั้งหมดที่ซื้อไปไว้ในรถ มองหาเมียอีกทีคือนั่งรอก๋วยเตี๋ยวแล้ว
นี่กะจะกินให้ได้เลยเหรอวะ
เขาเดินกลับไปหาแต่ว่าดูเสื้อผ้าเมียดิสั้นขนาดนั้นมันไม่ได้ไงเดี๋ยวมีคนแอบมอง ดังนั้นหยิบเสื้อไปคลุมขาให้แล้วนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกับเมียไปด้วยเลย
ไม่มีใครตามใจเมียเก่งเท่านี้แล้วแหละ
“นี่ถ้าไม่ได้กินคงนอนไม่หลับแน่เลย” ในที่สุดกระเพาะที่ว่างเปล่าก็ถูกอาหารเข้ามาเติมเต็มซะที
“รีบๆกินไปเลยมันดึกแล้ว” เมียยิ้มแป๋นแล๋นขนาดนี้คงไม่ต้องสาธยายว่ามีความสุขขนาดไหน แล้วเห็นแบบนี้ก็อดจะยิ้มตามไม่ได้เลยจริงๆ
“เฮียนิวขอลูกชิ้นได้ไหมอะ ของนิวได้แค่ 4 ลูกเอง” เฮียเบนซ์สั่งพิเศษเนื้อกับลูกชิ้นเพราะรู้ว่าเขาไม่กินผัก แต่แบบว่าของเธอหมดแล้วแต่ของผัวเนี่ยเต็มชามเลย
“อะ กินไป” มี 6 ลูกก็ตักให้หมดเลยแหละ
“งื้อ…น่ารักที่สุดเลย”
“อิ่มไหมละ สั่งเพิ่มไหม?”
“พอแล้ว เดี๋ยวกินเยอะแล้วจะอ้วน”
